Yazılar

Benim Adım Melek

”Melek Demişti ,ama kimse duymamıştı.”

Yol kenarında otobüs bekleyen genç ,kafasını çevirdiği zaman pencereden bakan birisini gördü.

Dikkatini çekmişti 10-15 saniye baktı ,çok temiz bir yüz ifadesi olan bir kızdı.Kız ,”Niye bakıyorsun ifadesi ” ile mırıldandı.

Gel zaman git zaman genç ,kızı bir daha hiç görmedi.Otobüsle dönerken,otobüsün içinde aynı kızı gördü ,’ Bir yerden hatırlıyorum ‘ düşüncesiyle ,

-‘Evet O kız ‘ dedi ve ona bakmaya başladı.Çok naif ve kibar görüntülü kız başını hiç sağo sola çevirmiyordu.Başında yeşil zemin üzerine beyaz desenli bir eşarp vardı.o zamanlar İpek Eşarplar bu kadar moda değil,zor bulunur ve pahalıydı.

Durağa gelindiğinde aynı durakta indiler.Yolun Karşısına geçtiler,genç hangi binaya girecek diyerek takip etmişti.

MELEK

‘Allah Meleği Yaratmıştı, İçine de Bir Nur Koymuştu’




Tatlı deniz esintisinin olduğu bir bahar günü ,deniz kenarında dolaşan genç ‘O’ kızı görmüştü.Heyecanlı bir durum içerisinde ;

‘Merhaba Desem mi’ ‘Adını sorsam mı?”Acaba tepki Gösterir mi?’ soruları kafasında şekillendi.

Arkasından giderek heyecanlı bir şekilde ‘Merhaba ‘ dedi .

Yanında bir genç kız daha vardı.

Genç Soruları sıraladı;

-Nasılsınız?

-Nerelisiniz ?

-Adınız nedir?

Bu soruların hiç birine cevap verilmemişti,sadece bir ses geldi .Genç ‘MELEK ‘ diye bir şey duydu.Adı olsa gerek dedi.

Kız , küçük ve samimi bir tebessümle arkadaşı ile birlikte hızlıca uzaklaştı.

Zaman akıp geçiyordu ;

Genç ,Melek ile tanışmıştı, bir arkadaşlıkları olmuştu.Çok fazla görüşemezlerdi. Sadece durakta karşılaşırlarsa kimse görmeden birbirlerine tebessüm ederlerdi.

Sadece birbirlerine bakmaları bile dünyanın en mutluluk verici bir olayıydı.O kadar saf ve temiz bir sevgiydi ki,gözlerinde mutluluk ışıkları her zaman parlardı.

Yaklaşık 3 yıl geçmişti,kitaplara konu olacak bir evlilikleri olmuştu.Aileler problemler yaşamıştı ,insanlar bu evliliğin neden böyle olduğunu aylarca konuşmuş yorumlar yapmıştı.

Bu iki genç saf ve temiz duygularıyla evlendiler,ani olmuştu belki. Saf ve Temiz bir Mutluluktu.

Aylardan ekim ayıydı ,günlerden otuzu idi.Sevgi dolu bu insanların bir bebekleri olmuştu.

Yaşları küçük olan bu gençler anne ve baba olmuşlardı.Bu tatlı bebeğin adını ‘NUR ‘ koymuşlardı.Zaman hızla ilerliyor,apalayan yürüyor,yürüyen koşuyordu.Hayat hep koşmakla geçiyordu.

Nur büyümüş , serpilmiş genç bir kız olmuştu.O artık üniversitede okumaya başlayan bir öğrenciydi.

Hayat akıp giderken , derler ya ‘Doğan Büyüyor ‘ diye .

Hayat zorluklarla ,mücadele ile sürüp gidiyor.Bazen ağlıyor bazen gülüyoruz.

Bu gençlerin daha sonra bir nurları daha olmuştu.Nurlar birlikte büyüyüp birlikte gülmüş,birlikte ağlamışlardı.

Şimdi onların iki nur’u var. Nurlar ,serpildi büyüdü,birer abla oldu.İyi ki doğdunuz ‘Nurlar’,iyi ki varsınız.

Meleğin iki nuruna ve kendisine ömür boyu mutluluklar dilerim.Herşey gönüllerince olması dileklerimle.

”Gerçek Hayattan Alınmış Bir Kesittir’

11 Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir