Yazılar

Dalgalar Kıyıya Vuruyordu

LAZ KIZI

‘Hayallerini Arayıp Bulan İnsanlar , Hayallerinin Yanında Olduğunu Fark edenlerdir ‘

Dalgalar kıyıya vuruyordu,Laz kızı güneşin batışını izliyordu sahilde.Bir ilkbahar günü hırçın dalgaların vurduğu kıyıda, derin bir sakinlik ve huzur vardı.Karadeniz hiddetlenir , çevresinde ne var ne yok yıkar sonra sakinleşir , deli doludur ama çokta cömert bir denizdir.Bazen kıyıdaki barakaları ,denizdeki tekneleri yıksa da hep hayallerin denizidir.

Laz kızı,gün batımını izlerken hayallere dalmıştı.Sadece dalgaların küçük vuruşlarını görüyor , bir taraftan da kulaklığı ile cep telefonundan müzik dinliyordu.Elinde bir bir avuç ” karayemiş ” vardı , ara sıra ondan yiyordu.Kızın kafasındaki Gül Kurusu Cardion şal , rüzgarın esintisi ile hafif hafif sallanıyordu.

Laz Kızı ve Karadeniz de Gün Batımı ‘Hayallerin Arandığı Karaların Denizi

Karadeniz puslidur
Bulutlara yaslidur
Denizun çocuklari
Hem asi hem mavi
dur ”

…..

Resul Dindar

Kulağına gelen Resul Dindar’ın şarkısıyla hayallerin içinde geziyordu.Hayaller bazen o kadar derin oluyordu ki müziği hiç duymuyordu.

İnsan bazen yalnızlık ve huzur ister.Sadece bakmak ve hayallere dalmak ister.Hayallerinde yalnız olmak ister.Bu yalnızlık ,insanların verdiği yorgunluğu atmak içindir.Bazen hepimizde olur,birileri bizi yorar, üzer veya kırar.İnsanlık tarihi boyunca bu hep böyle olmuştur.İnsanları hırçın yapan şeyler ; yeri gelmiş egoları,yeri gelmiş hırsları ve yeri gelmiş kötü düşünceleri olmuştur.İnsanlar ,insanlardan kaçmış huzur aramış mutluluk aramıştır.İnsanların olmadığı yerlerde ; mutluluk cennetine kavuşmuş hep orada kalmak istemiştir.İnsan yalnız doğar ,yalnız ölür.Şu kısacık ömürde mutluluklarımızı paylaşalım ki mutlu olabilelim.

Denizin kenarında ki kız , dalgaların çıkardığı sesle; annenin ipek gibi şefkatli sesini duyar ,güneşin batışında yarının doğuşunu ,umudunu görür.Bazen bir şeylere bakmak o kadar çok şey anlatır ki,kitaplara sığmaz yazalım dedik mi , bir cümle olmaz. ”Anlatılmaz ama yaşanır dedikleri bu olsa gerek.

Karadeniz her zaman , anne olmuştur bereket saçmıştır.Bereketi insanlara umut,hayallere mutluluk katmıştır.Genç kızlara çeyiz , öğrencilere harçlık ,dedelere torunlara verilecek bayramlık olmuştur.

Yüzüne esen rüzgarla , annesinin huzurunu babasının güvenini hisseden kız derin ve huzurlu bir mutluluğa kavuşmuştu.Hayaller hayalleri kovalarken;

Omuzuna bir el dokundu,kulaklığı çıkaran kız kafasını çevirdi.

Bir ses duydu;

‘Ayşegül hadi gidiyoruz bizi bekliyorlar’

8 Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir